.pl .en .de .ru
Interdyscyplinarny blog badawczy pracowników Instytutu Językoznawstwa i Pracowni Systemów Informacyjnych UAM

U źródeł kreatywnej ksiegowości

Daniel Dzienisiewicz
09/10

Kreatywna księgowość (ang. creative accounting) to według Piotra Guta:

prowadzenie rejestracji, ewidencji, przetwarzanie i prezentacja zdarzeń gospodarczych przy zastosowaniu obowiązujących przepisów i właściwie interpretowanych zasad rachunkowości w sposób, który nie jest bezpośrednio w tych przepisach wskazany, a który jest wynikiem pomysłowego, twórczego i niestandardowego zastosowania tych przepisów i zasad.

(Źródło: P. Gut, Kreatywna księgowość a fałszowanie sprawozdań finansowych. Warszawa: Wydawnictwo C.H. Beck, 2006, s. 10-11.)

Kreatywna księgowość ma na celu ukrycie realnej sytuacji przedsiębiorstwa, uniknięcie podatków lub zatajenie nielegalnych dochodów.

Od kiedy praktyka kryjąca się pod tą nazwą jest znana użytkownikom polszczyzny?

W ostatnich latach w polskich mediach wiele mówiło się o „kreatywnej księgowości” Jacka Rostowskiego, pełniącego funkcję ministra finansów w latach 2007−2013. Ekonomista nie był jednak pierwszym dygnitarzem, wobec którego użyto tego określenia. Według naszych źródeł pierwszym kreatywnym księgowym znanym językowi polskiemu był Dick Cheney:

oai:bibliotekacyfrowa.eu:16289

Jak to zwykle bywa, wszelkie nowinki przychodzą do nas zza Wielkiej Wody. Należą do nich nawet zmyślne sztuczki księgowych, którzy najwidoczniej również czerpią wzorce z działalności swych doświadczonych zachodnich kolegów.

Tagi