.pl .en .de .ru
Interdyscyplinarny blog badawczy pracowników Instytutu Językoznawstwa i Pracowni Systemów Informacyjnych UAM

Squat

Daniel Dzienisiewicz
02/06

W komentarzu pod artykułem o atakach na squaty, opublikowanym niegdyś na stronie warszawskiej GW, internauta pyta:

Odpowiada mu inny komentator, twierdząc, że „squat to pustostan zamieszkały”:

Dyskusję (dłuższą — podajemy jedynie fragmenty) podsumowuje ktoś w te słowy:

A zatem: wygląda na to, że squat to pustostan, który zamieszkują pustogłowy. A tak bardziej serio, chętnie odpowiemy na pytanie, od kiedy wyraz squat występuje w polszczyźnie.

Zanim jednak to zrobimy, sięgniemy do poważniejszej definicji, która mówi:

squat [wym. skuot], squot [wym. skuot] «opuszczony dom, nielegalnie zagospodarowany i zamieszkany przez nieformalną grupę»

Wyraz z taką grafią odnotowaliśmy już w 1980 r. w opisie ćwiczenia gimnastycznego (ang. squat to również kucać). Warto odnotować, że pisał o nim absolutnie niezastąpiony w dziedzinie nowinkarstwa „Przekrój”:

oai:mbc.malopolska.pl:60394

O zachodnioeuropejskim ruchu squat donosiły już „Nowiny Jeleniogórskie” w 1992 r.:

oai:jbc.jelenia-gora.pl:5601

Natomiast squat-budynek datujemy na początek XXI w., por. opisy pierwszych polskich squatów:

oai:www.sbc.org.pl:63313

Przy okazji pragniemy zawiadomić, że XIX-wieczne pustogłowy za domy płaciły!

oai:ebuw.uw.edu.pl:61604

Tagi